Վարդան Ղուկասյանին թերագնահատել չի կարելի, ամեն անգամ համապետական ընտրությունների ձախողումից հետո քաղաքում ու, մանավանդ, քաղաքից հեռու եւ քաղաքից համեմատաբար անտեղյակ մարդիկ սկսում են խոսել, որ վերջ, այլեւս չեն թույլ տալու նրան առաջադրվել (ինչպես 1996-ին եւ 1999-ին ասում էին թե` իշխանությունը չի թողնելու ընտրվել, 1996-ին հաջողվեց չթողնել, 1999-ին իշխանական երկու թեկնածուների վեճը բերեց նրան, որ Վ.Ղուկասյանը առաջ անցավ Միքայել Վարդանյանից էլ, Սուքիաս Ավետիսյանից էլ): Հաճախ խոսում են` ավելի ծածուկ, անստորագիր, այս կամ այն լրատվամիջոցների «ստուգված տեղեկությունների» համաձայն: Մեկ էլ գալիս են նոր ընտրություններն ու մարդն առաջադրվում է, հետո հավաքում է համապատասխան քվեներ ու մնում քաղաքապետ, ու բոլորը, չերչիլացավ կպած, սկսում են մեկնաբանել, թե «…ընչու ըսման չեղավ` ըման էղավ»: [...]