Նշումների արխիվ` Ակնարկ

Խոսե Ռաուլ Կապաբլանկա

Հեղինակ` |
kapablanka

Կան անուններ, որոնք ժամանակի հետ չեն խամրում: Նրանց անունը մեկընդմիշտ կապված է պատմության հետ: Դրանց թվին է պատկանում շախմատի աշխարհի երրորդ չեմպիոն Խոսե Ռաուլ Կապաբլանկայի անունը:

Անկասկած է, որ նա ծնվել էր շախմատի համար: Ծնվել է 1888 թվականին՝ Կուբայում: Արդեն 4 տարեկան հասակում նայելով, թե ինչպես է խաղում հայրը, նա սովորում է շարժել խաղաքարերը: Նրա տաղանդին ոչ ոք չէր կասկածում: Դա խոստովանում էր նույնիսկ Ալյոխինը, որոոնց հարաբերությունները երբեք լավ չէիր անվանի, եւ ովքեր անհաշտ մրցակիցներ էին աշխարհի չեմպիոնության համար մղվող պայքարում: [...]

Ա՜խ, այդ դրամները-2

Հեղինակ` |
ax ajd..

Մեր նախորդ հոդվածում արդեն գրել էինք, որ դրամներն այսօր շատ բան են որոշում մարզական աշխարհում: Որոշ մարզիկներ նույնիսկ հսկայական գումարներ են վաստակում թե իրենց նվաճումներից եւ թե գովազդային հոլովակներից: Իսկ շատ մարզուհիներ էլ գովազդում են իրենց կիսամերկ կամ նույնիսկ մերկ մարմինները: Ինչ կարող ես ասել ասել, այդպիսին է այսօր մեր աշխարհը: [...]

Էդուարդ Արծրունյան

Հեղինակ` |
Artsrunyan

- Խոսել մի մարդու մասին, ով քո բարեկամն է եւ այժմ չկա, շատ դժվար է,-հուզմունքից փոքր-ինչ երերուն ձայնով այսպես է սկսում մեր զրույցը Գյումրու Մարզային գրադարանի գլխավոր մատենագետ Լուսիկ Արծրունյանը: Դժվար է ասել՝ կարո՞տը, արվեստագետին ներկայացնելու պատասխանատվությու՞նը, թե՞ այլ բան թույլ նշմարվող դող է ներարկել նրա ձեռքերին, բայց երանելի հուշերի հոսքը, որ կծիկված էր առանձին հիշողություններից ագուցված թելիկներից, մեղմ ժպիտ է երիզել դեմքին: Զրուցակիցս նկարիչ Էդուարդ Արծրունյանի հորեղբոր աղջիկն է: Գետինը դեռ սպիտակ հանդերձ էր կրում, երբ պայմանավորվեցինք զրուցել նկարչի մասին, բայց մինչ կհաղթահարվեր պատվարող իրադարձությունների շղթան, ու զրույցը, վերջապես, կկայանար, արեւն արդեն չարաճճիորեն զվարճանում էր ցրտին սովոր գյումրեցիների հետ: Եվ ահա օգոստոսյան տապին Մարզային գրադարանի արվեստի բաժնի զով ու հյուրընկալ սրահում գրքերի լուռ ընկերակցությունն ու քաղցրալուր մեղեդին ներդաշնակվում են մեր զգացողություններին: [...]

Էմանուել Լասկեր

Հեղինակ` |
18369-004-25AB8339

«Շախմատային խաղատախտակի վրա տեղ չունեն կեղծիքը եւ կեղծավորությունը: Շախմատային կոմբինացիայի գեղեցկությունը նրանում է, որ նա միշտ ճշմարտացի է»: Էմանուել Լասկեր

Փառքի լուսապսակով պատված շախմատիստների մեջ իր առանձնահատուկ տեղն ունի աշխարհի երկրորդ չեմպիոնը՝ Էմանուել Լասկերը: Համարյա 25 տարի պահանջվեց Ստեյնիցից, որպեսզի դառնա աշխարհի լավագույն շախմատիստը, իսկ Լասկերը դա արեց 5 տարում: Եւ, այնուամենայնիվ, նրանք շատ ընդհանուր բաներ ունեն: [...]

Մարտադաշտից հետո՝ կռիվ թղթի հետ

Հեղինակ` |
azatamartik (1)

Գյումրեցի ազատամարտիկ Մկրտիչ Մկրտչի Բաղդասարյանը մարտական ընկերների շրջանում ու Գյումրիում առավել հայտնի է որպես «Ծո Սամո» կամ, պարզապես, Սամվել անունով: 1988թ. Ղարաբաղյան շարժման առաջին օրերեից նա մարտադաշտում է եղել: «Ղարաբաղ կոմիտեի» ակտիվիստների կազմով հայոց պատմության մասին 36 հազար անուն գիրք են տեղափոխում Ղարաբաղի դպրոցներ ու տեսնելով տեղի իրավիճակը՝ վերադառնալուց օրեր անց, 10 հոգի՝ իրենց ընտանիքներով, բնակության են տեղափոխվում Ասկերանի շրջանի Կարմի գյուղ, որպեսզի իրենք էլ ապրեին անելանելի վիճակում գտնվող ղարաբաղցու կարգավիճակով ու ապրելակերպով: [...]

Կգա տարին, հետը` բարին

Հեղինակ` |
1 (2)

Այս տարվա փետրվարի 10-ն էր: Մանկավարժ, լրագրող, բանաստեղծ, հրապարակախոս, լոռեցի, երևանաբնակ Ալբերտ Փարսադանյանի ծննդյան օրը: Նա կդառնար 85 տարեկան: Բայց արդեն 6 տարի է, ինչ ինձ որպես հիշատակ մնացել են սրտաբուխ ընծայագրերով նրա 17 գրքերը, մեկն էլ առանց ընծայագրի: Չհասցրեց…

Ուշ աշուն էր, թե ձմռան սկիզբը, հիմա չեմ հիշում, բայց օրն հաստատ ուրբաթ էր: Ինձ մեկնեց «Շնորհավոր Նոր տարի» գիրքը, ցուցամատը 5-րդ էջի վերջին էր. «Թող նոր տարին ուրախություն պատճառի բոլորին՝ տարվա առաջին օրը, հաջորդ օրը եւ մնացած օրերին»: Ալբերտ Փարսադանյան: [...]

Ա՜խ այդ դրամները

Հեղինակ` |
ax ajd

Այսօր մարզական աշխարհում դրամները շատ բան են որոշում: Այդ առումով բացառություն չէ նաեւ շախմատը: Շատերն իրենց ողջ կյանքը դրան են նվիրում: Այն դառնում է հաց վաստակելու խնդիր: Իսկ երբ դրանից բացի այլ բան չես կարողանում անել, ապա դա կրկնակի կարեւոր է դառնում: Հիշենք աշխարհի լավագույն շախմատիստներից մեկին՝ Ռոբերտ Ֆիշերին: Շախմատը նրա կյանքն էր, եւ նա շախմատից բացի ուրիշ ոչնչով երբեք չզբաղվեց,  եւ երբ հեռացավ ակտիվ շախմատից, կյանքը նրա համար ողբերգության վերածվեց: Ահա թե ինչու նա այնքան պաշտպանում էր պրոֆեսիոնալ շախմատիստների իրավունքները եւ շահերը: [...]

«Վայ, վայ, Թուրքմենչայ»

Հեղինակ` |
griboedov (1)

Արդեն ասացինք, որ Ռուսաստանը պատրաստ չէր եւս մի պատերազմ մղելուն:

Իսկ Պարսկաստա՞նը: Նա ավելի վատ վիճակում էր: Անգլիան եւ Թուրքիան ցանկանում էին նրան մղել ռուսների դեմ: Նման տրամադրություն կար նաեւ արքունիքի որոշ մասում: Ղաջարները, օրինակ, դրան էին մղում շահին:

Բայց Մանուչար խանը շահին առաջարկեց գտնել դժբախտ դեսպանորդի դիակն այն դեպքի համար, եթե Ռուսատանը պահանջի հանձնել Գրիբոեդովի աճյունը: [...]

«Վայ, վայ, Թուրքմենչայ»

Հեղինակ` |
Griboedov

Իր կոշտ եւ գոռոզ վարմունքով Գրիբոեդովը դարձել էր շահի պալատի, Թեհրանի հոգեւորականության եւ ամբոխի աչքի փուշը: Բացի այդ, նա պարսիկների համար այն կայսրության ներկայացուցիչն ու մարմնացումն էր, որն իրենց դաժան պարտության էր մատնել եւ ստորացուցիչ պայմաններ պարտադրել, ըստ որի՝ ոսկով 20 միլիոն պիտի վճարել: Իսկ այդ ռազմատուգանքի անթերի վճարման ապահովումը դրված էր հենց Գրիբոեդովի վրա:

Բայց «գյավուրներին» վճարելու համար պալատն ստիպված էր զրկվել անգամ շահի հարեմի զարդերից, նույնիսկ՝ սիրելի կանանց հագուստի ադամանդե կոճակները պոկել: [...]

«Վայ, վայ, Թուրքմենչայ»

Հեղինակ` |
gribojedov (2)

Որքան էլ զարմանալի թվա, Գրիբոեդովը շատ համարձակ երիտասարդ էր: Նույնիսկ՝ չափազանց համարձակ, անխելքության հասնող: Օրինակ, կարող էր, արհամարհելով կրակոցները, ձիով կտրիճավարի սլանալ թշնամու զորքի դիմաց, չհարգել տեղացիների ավանդույթներն ու սովորությունները, 22 տարեկանում ընդունել մենամարտի հրավերը: [...]