Նշումների արխիվ` Ակնարկ

«Որ գալիս եմ`էստեղ նստում, աղունիկներիս նայում, հանգստանում եմ, կտրվում աշխարհից »

Հեղինակ` |
axunik pahox1

-Աղունիկ պահելը սիրո պես բան է, որ մարդ սիրահարվում ու տարվում է, չի կարողանում կտրվի, ոնց որ պապիրոսը չեն կարողանում թարգել,- ասում է երեւանաբնակ Դանիել պապը, ով Հայաստանի ամենատարեց դուշբազներից է:

Արդեն 80 տարի է` նա ապրում, շնչում է աղավնիներով.

-Աչքս բացել եմ, աղունիկ եմ տեսել: Սկզբում մեծ եղբայրս է աղունիկ պահել, հետո՝ միջնեկ եղբայրս, հետո էլ՝ ես,- պատմությունն սկսում է նա: [...]

Երեւանաբնակ գյումրեցին նոր հավաքածուն առաջին անգամ ներկայացրեց հայրենի քաղաքում

Հեղինակ` |
levon-1

Ապրիլի 23-ին Գյումրու Գալերի 25-ում բացվեց գյումրեցի երիտասարդ նկարիչ, երեւանաբնակ Լեւոն Ֆլջյանի անհատական ցուցահանդեսը:

«Բարեւ, Արեգ» խորագրով ցուցահանդեսին ներկայացված է հեղինակի 34 աշխատանք, որոնք կատարվել են այս տարվա ընթացքում, հավաքածուն առաջին անգամ ցուցադրվում է հեղինակի հայրենի քաղաքում` Գյումրիում:

Ցուցահանդեսում ներկայացված գործերի թեմատիկան ընդգրկուն է ու խորը` ինչ խորհուրդ ունի ծնունդը: Խորագիրը նաեւ խորհրդանշական է այն առումով, որ կրում է նկարչի առաջնեկ զավակի` Արեգի անունը: [...]

Այս օրը ծնված նշանավոր հայեր

Հեղինակ` |
klpeyan

ՀՀ Ազգային հերոս Թաթուլ Կրպեյան

Նա 26 տարեկան էր, երբ մեկնեց հայրենիքը պաշտպանելու: Նրա անմահանալուց անցել է 25 տարի:

Թաթուլը ծնվել էր մեր ժողովրդի համար շատ հիշարժան ժամանակ՝ 1965-ի ապրիլի 21-ին՝ Թալինի շրջանի Արեգ գյուղում՝ աշնակցի Կրպեյանների ընտանիքում: [...]

Ազատության գինը

Հեղինակ` |
ankaxutyan giny

Տարիներ շարունակ աշխատելով հայոց լեզվի ու գրականության ուսուցչուհի՝ դարձել եմ հոգեբան, փիլիսոփա, մայր: Ինձ համարելով նախորդ սերունդ՝ նոր սերնդի համար փորձում եմ դառնալ լավ ընկեր: Լինելով նախորդ ու աշխատելով հաջորդի հետ՝ հաճախ եմ բախվել հայրերի ու որդիների հավերժ պայքարին, ինչն այս օրերին իմ աչքի առաջ չեզոքացավ. բոլորս դարձանք որդիներ՝ միահամուռ, հաստատակամ, ազատ, խենթ, անվախ ու ըմբոստ։ [...]

«Տիտանիկ»-ից փրկվածները

Հեղինակ` |
titanic_1

Անհնար կլիներ, իհարկե, եթե հռչակավոր «Տիտանիկում» հայեր եղած չլինեին: Որոշ տեղեկություններով, մեր հայրենակիցներից առնվազն 6 հոգի դրանով Ամերիկա է գնալիս եղել:

Նրանցից երեքը, նույնպես՝ առնվազն, փրկվել են: Նրանցից մեկի գերազմանաքարին գրված է.

«In loving memory

KREKORIAN NESHAN

DEC. 15. 1890- MAY. 21. 1978

SURVIVOR OF TITANIC, 1912»: [...]

Թերթում ենք պատմության էջերը

Հեղինակ` |
eres

Քչերը գիտեն, շատերը չգիտեն

Րաֆֆու «Խենթը» վեպը առաջին անգամ լույս է տեսել «Մշակ» լրագրում, իսկ առանձին գրքով՝ հրապարակվել է 1881 թվականին, Շուշիում: Այնուհետև տպագրվել է Մոսկվաում, Թիֆլիսում, Վիեննայում, Բոստոնում: Թարգմանվել է ռուսերեն, գերմաներեն  եւ այլ լեզուներով, մի  շարք հրատարակություններ է ունեցել նաեւ խորհրդային տարիներին: [...]

Գրավաճառ բանաստեղծի տխուր կյանքն ու լուսավոր մտքերը

Հեղինակ` |
banastexc-1

Գյումրիում երեւի բոլորն էլ գոնե մեկ անգամ հանդիպել են գրավաճառ Արթուրին: Հոգով հարուստ, բայց նյութապես սուղ պայմաններում ապրող Արթուր Ղազարյանին ամեն առավոտ սայլակով հասցնում են կայարանամերձ հրապարակ՝ իր գրքերն ու արվեստի գործերը մարդկանց վաճառելու եւ շատ հաճախ պարզապես նվիրելու համար: Այսօր իր մշտական տեղում՝ կայարանամերձ հրապարակի շուկայում չգտա նրան, վատառողջ էր, տուն էր գնացել:

Մի կերպ անցնելով Ղանդիլյան փողոցի ցեխոտ ճանապարհները` գրավաճառին գտա իր բնակարանում, որտեղ ապրում է արդեն 52 տարի: [...]

Թումանյանական երգիծանքի յուրատիպ հմայքը

Հեղինակ` |
Shakhkyan

Խոսք  ընթերցողին

Լոռեցի ճարտարապետ, գիտության վաստակավոր գործիչ, դոկտոր-պրոֆեսոր, բազմաթիվ նախագծերի, գրքերի եւ հրապարակումների հեղինակ Գառնիկ Շախկյանի հոգում մշտավառ է հարազատ եզերքի հանդեպ անսահման սիրո կրակը: Այդ սիրո արգասիքն է նաև նրա յուրատիպ պեղումները թումանյանական երգիծանքի ու ժպիտների հարուստ գանձարանում:

Թումանյանագիտության ասպարեզում «Հովհաննես Թումանյան. Հայրենագիտական համանվագներ» եւ «Թումանյանի ընտանեկան աշխարհը» մենագրություններից հետո ահա ընթերցողի սեղանին է նրա երրորդ՝ «Ժպտադեմ, զվարճախոս ու զարմանահրաշ մեր Թումանյանը», կարծում եմ, իր տեսակի մեջ եզակի աշխատությունը: [...]

Շեքսպիրը վերադարձնելով կամ «Լիր արքա»-ն՝ հետնաբեմից մինչեւ դահլիճ

Հեղինակ` |
8 Lir

Շեքսպիրն ու աճեմյանական թատրոնը. հետադարձ հայացքով….

Համաշխարհային գրականության անգերազանցելի դրամատուրգի գործերն առաջին անգամ Լենինականի դրամատիկական թատրոնում բեմադրվել են 1930-ականներին: Թատրոնն աշխատում  էր երիտասարդ ռեժիսոր Վ. Աճեմյանի ղեկավարությամբ: [...]

Ամենամեծի եւ ամենաէժանի մասին

Հեղինակ` |

Լրագրողի խոհեր

Մի սովորական սեւագիր թղթում կարդացի. «Մեր ամենամեծ սխալն այն է, որ մշտապես վախենում ենք, որ սխալ կգործենք»: Կարդացի ու մտածմունքի մեջ ընկա: Ո՞վ է արդյոք հեղինակը, ե՞րբ եւ ինչ առիթով է այս միտքը հնչել առաջին անգամ:

Ահա մեկ ամսից ավելի է, որ ապարդյուն փնտրում եմ, թեեւ հարցադրումն այնպիսին է, որ ամեն մարդ էլ կարող էր ասել ու նաեւ ունենալ իր պատասխան հիմնավորումը:

Հենց այդ տեսակետից էլ ուզում եմ խոհերս կիսել ընթերցողի հետ, սպասելով նաեւ արձագանքների: Գրիչ վերցնելուս առիթ է նաեւ իմ այն համոզմունքը, որ երբեք էլ ուշ չի լինում, ուղղակի ինչ-որ պահի, ինչ-որ բաներ արդեն դառնում են անիմաստ կամ ուղղակի անհնարին: Չանդրադառնալով զղջումների գաղափարին, ուզում եմ պարզապես հոգիս թեթեւացնել սխալ բեռից: [...]